Biz ailecek...

İşte nihayet bir aile fotomuz... Biraz garip bir foto ama.. babam uyuyor.. ben emiyorum.. en güzel pozu karizmatik abim gülümsemeyle vermiş.. Yetişicem ben ona... İyi besleniyorum çünkü... Neyse işte bizim aile bu:)

Abicim benim...

Canım abim... Hep sev ve koru beni emi?

Anneannemlerle...

Ne çok seviyorlar beni...

Abim Mert..

Abim henüz dile getiremese de benim gibi çok mutlu varlığımdan... Büyümeyi sabırsızlıkla bekliyorum. Bol bol koşturup yaramazlık yapacağız onunla. Annem mi? Kızacaktır biraz ama.. Alışır herhalde:)

Nihayet evdeyim:)

Nihayet evdeyim artık... 4 kişilik süper bir aileyiz biz... İleriki günlerde resimleri koyar bizimkiler buraya... Evde olmak çok güzel. Herkes etrafımda. Kucak delisi olabilirim yakında.. hazır olun:)

Bebek Kurabiyelerim...

Çiğdem teyzem ben doğdum diye kurabiye yapmış... Ama bunlar öyle bildiğiniz kurabiyelerden değil... Annem çok sevindi. Bende tabii.. Ben büyüyene kadar onlardan kalmayacak tabii ama bir daha yapar Çiğdem teyzem eminim:)

Hastanede...

Buradaki yatak pek rahat sayılmaz ama başa gelen çekilir... Cildimi fazla sarı buldu doktorlar... Alıkoydular beni. Evimi görmek istiyorum diye feryat ediyorum bebekçe ama anlamıyorlar ki... Yok olmazmış yok kontrol etmelilermiş... Neyse çaresiz uykuya daldım...

Anneannem...

İkinci torun kolay mı? Sevinçten uçtu anneanneciğim benim.. Bekle anneanne büyüyeim abimle gelip hep kalıcaz sende...

Babam..

Annemden sonra ilk babam almış kucağına beni... "Aynı ben gibi" demiş hemen.. Abimde de böyle demişti biliyorum... Ama yalan da değil hani benziyoruz babamla birbirimize... Nasıl da duygulandı babam.. gözleri doldu sanki ama foto da görünmüyor gizlemiş:)

Ben Can

Merhaba Can ben... 22 Kasım Perşembe gecesi "bu çocuk cuumartesi derse girmeme izin verir" diyen anneme inat geliverdim dünyaya... Yeter artık ders mers biraz sevileyim:) dimi ama?